رواية هتحدى الظروف بقلم فاطمة عيد الحلقة 1-14

اللبس وهاتى من كل موديل حاجه واحده ومتكرريش عاوز كل اللبس يبقي مختلف
السليز تمام
زين وكمان هاتى طرح لانى مش عاوزها تشيل الطرحه وحاولى تحطى كذه حاجه لونها اسود
السيلز طب اى طلبات تانيه 
زين بسرعه بس لاننا مسافرين
تشاورله بمعنى حاضر وتاخد روح للبروفه وتاخد من كل قطعه حاجه وتخليها تقيسها وروح انبهرت بكل اللبس طلعت كذه حاجه مفتوخه وروح اتكسفت تقيسهم البنت حطت كل اللبس ف شنط وكمان اللى المفتوح اللى روح رفضت تلبسه لان زين طلب من كل موديل حاجه 
زين شوفى طقم منهم تلبسيه دلوقتى
روح ببرود انا مرتاحه كده
يقرب عليها ويوطى 
زين بهمس اتمنى تسمعى الكلام ومترديش كتير لان حقيقي لو حد خد باله هنندمى
روح تبصله انا مبتهددش
زين يتعدل ويبصلها بصرامه 
زين شوفى طقم تلبسيه عشان نمشي
تتنهد بضيق وتبص للبس وتختار بنطلون اسود وعليه شيمز مقلم بالطول اسود ف ابيض غيرت ولبست طرحه سوده زين عجبه شكلها جدا ف الاستايل دا وحب ملامحها اللى بانت ف اللبس دا جدا وبان سنها الصغير ياخدها ويدخل محل فيه جزم وشنط يجيب
كوتشيهات وهيلز وشنط من كل الاشكال وروح بتبصله بزهول من كميه الحاجات اللى جابها 
روح كفايه كتير اوى كده
زين اختارى كوتش والبسيه
روح هو فيه ايه انت ليه محسسنى ان لبسى وحش ع فكره انا لسه جايبهم السنادى
زين الفكره مش انك جايبهم السنادى او قبل كده الفكره ف شكلهم نفسه بصي مش هتفهمينى فغيرى دلوقتى ووفرى اى كلام لبعدين
روح تغير الجزمه بتاعتها وتلبس كوتش ابيض وتاخد شنطه كروس سوده صغيره تلبسها ياخدها زين وينزلوا يركبوا العربيه ويتحركوا يعدى الوقت ف الطريق يرن تلڤون زين 
زين الو ع الطريق لا لسه خارج من القاهره سوزى اهدى قولت لسه بدرى اوك باى
روح كانت مركزه معاه لان صوت التلڤون كان عالى وخدت بالها انها بنت بتتمايص واتأكدت لما قال اسمها 
روح كنت بتكلم مين 
يبصلها وميردش ويبص للطريق 
روح زين مين اللى بتكلمها دى 
ميردش عليها ويكمل سواقه روح تتنرفز يقف مره واحده لدرجه ان العربيه عملت صوت 
زين بزعيق عاوزه ايه 
روح بزعيق مماثل كنت بتكلم ميييين 
زين بنرفزه وانتى مالك
روح مالى ونص يبابا انا مراتك وليا حقوق عليك
يضحك زين بصوته كله ويبصلها 
زين بضحك ليكى حقوق عليا بجد 
روح بزعيق بطل ضحك ورد عليا
زين ابتدى يتعصب من اسلوبها 
زين بصرامه صوتك لو على تانى هخرسك بطريقتى
روح خۏفت انا كده صح قولتك مېت مره مبتهدذش
زين ببرود وانا مبهدذش
روح بصوت مبحوح ليه عملت كده انت مش وعدتنى 
زين ببرود انتى اللى اضطريتينى لكده
روح انا معملتش حاجه
زين يبصلها متأكده انك معملتيش 
روح اللى عملته مش مبرر لوفاحتك
زين لاحظى انك بتغلظى تانى
روح ع فكره انت بتتحجج عشان تلمشنى
زين انا لو عايز المسک مش هتحجج متنسيش انه حقى
روح حتى لو حقك انا مش هسمحلك بيه
زين ببرود وانا مطلبتوش
تبصله بڠيظ ومش عارفه ترد عليه وف نفس الوقت بروده محننها تفضل السكوت ع انها تتناقش معاه لانها ايقنت تماما انها مش هتعرف تسد معاه يعدى الوقت ويوصلوا الشاليه
ينزل زين وياخد الشنط ويمسك ايد روح تسجب ايدها من ايده 
زين كل صحابى موجودين جوه وشىء مش لطيف انهم ياخدوا بالهم من علاقفنا ف ياريت نتصرف كزوجين 
وتعقلى وتتعاملى طبيعى
روح ياريت التعامل يكون بحدود
زين اكيد بحدود يعنى هعملك ايه قدامهم يعنى
روح بطل تتكلم كل شويه بنفس الاسلوب دا بقيت بايخ
ميردش عليها ويمسك ايدها ويصغط ع ايدها شويه لدرجه انها اتأوهت بوحع 
روح متمسكش ايدى كده
زين متقليش ادبك وانا هكون كويس معاكى
سوزى كل دا يا روحى اتأخرت اوى
زين عقبال ما روح جهزت بقي
تبعد عن حصنه وتبص لروح من فوق لتحت وتشاور بصباعها 
سوزى بتكبر دى مراتك 
زين ايوه
سوزى وهى بتتفحصها بعينها ومالها مقفله كده ليه
زين سيبها ع راحتها
تمدلها سوزى ايدها 
سوزى هاى
روح تبص لايد سوزى الممدوده قدامها ولزين اللى مربع ايده ومبتسم 
تفضل بصالهم ومتمدش ايدها عشان تسلم عليها 
سوزى هى ايدى شفافه قدامك 
متردش عليها وزين يستغرب تصرف روح يقاطعهم خروج معاذ 
معاذ ما لسه بدرى يا دكتور كنت جيت العشا بالمره
زين مش فايقلك
يبص معاذ لروح ويبتسم 
معاذ بسمھ الله تبارك الله ماشاء الله ما هذه الحلويات يا جدعان
تضحك روح ع طريقته يمدلها ايده 
معاذ بضحك معاذ بيج بوص الشله رئيس اعمال زين العقل المدبر رئيس تنظيم الحفلات صاحب الشاليه المتواضع دا
تمد ايدها وتسلم عليه وتضحك 
روح بضحك روح
معاذ عاشت الاسامى يا مدام
سوزى ما مراتك بتسلم اهو ولا الحلوه ملهاش الا ف الرجاله
زين اتكلمى عدل دا اولا ثانيا هى حره
يمشك روح 
زين بعد اذنكو عاوزين نرتاح
ياخدها ويطلع الاوضه اللى متعود ينام فيها كل ما بيسافروا اول ما يدخلوا يقفل الباب بالمفتاح ويبصلها بيبصلها بطريقه هى مش قادره تفسرها
روح باستغراب بتبصلى كده ليه 
زين بهدوء انا عاوز تفسير واحد للى حصل تحت دا
روح بصوت عالى لا انا اللى عاوزه اسألك عن القرف اللى شوفته دا
يمسكها من دراعها بعصپيه ويضغط عليه 
زين بعصپيه اتلمى يا روح وصوتك ميعلاش
روح تزق ايده 
روح مش هتلم يا زين وهعلى صوتى انت المرادى تجاوزت كل الحذود وانا مش هسمح بده ابدا
زين اتعصب من زقتها وحس انه عاوز يفتلها ف اللحظه دى 
زين بصوت عالى انا اللى تجاوزت كل الحدود واضح ا 
يقاطعهم خبط ع الباب يتنهد زين بنرفزه وبيحاول يهدى نفسه يروح يفتح الباب يلاقيه احمد 
احمد ايه يابنى كل دا عشان تفتح الباب
زين خير 
احمد ايه مالك ناشف كده ليه يكمل بضحك هى العروسه الجديده مزعلاك ولا ايه
زين ياريت العروسه الجديده متبقاش محور للكلام يا احمد
احمد ياعم بهزر
زين اوك
احمد طب ايه مش ناوى تنزل تقعد معانا يبص جوه الاوضه وهى مش هتنزل معاك ولا ايه 
زين يرد الباب خالص وميظهرش غير هو وبس 
زين هننام شويه وننزل
احمد طيب متتأخروش
زين ان شاء الله
وح انت هتنام كده 
روح تعلى صوتها انت هتناااام كدددده
زين بنفاذ صبر هنام ازاى يعنى 
روح قالع كده 
روح هو دا بالنسبالك هدوم 
زين اه دا كده انا مراعى شعورك اصلا غير كده كنت فلعته ومن فضلك اسكتى بقي انا مش طايق منك ولا كلمه
روح طب انا مش هعرف انام وانت نايم كده
زين عنك ما نمتى
يبص لملامحها الرقيقه ويسرح ف جمالها يقاطعه صوت الخبط المزعج اللى ع الباب ويقوم يفتح الباب يفتح يلاقى سوزى واقفه ع الباب 
زين بتخبطى كده ليه 
رواية هتحدي الظروف
بقلم فاطمة عيد
الحلقه 5
يبص زين لروح ويلاقيها نايمه يشيل ايد سوزى من عليه 
زين بطلى تتصرفى كده احترمى مشاعرها ع الاقل
سوزى يا سلام ومن امتى
الكلام دا
زين من 
تقاطعه سوزى اللى حصنته مره واحده وباشته زين كان عاوز يبعدها بس هى عارفه ازاى نظره طويله
ليها معانى كتير قطعهم دموع روح اللى بتهدرها بالانيهار زين واقف مستغرب موقفه هو من امتى بېخاف ع مشاعر حد كده او ليه اضايق انها شافته ف وضع زى دا طال بينهم السكوت وسابوا العيون تتكلم سوزى قطعت الصمت دا 
سوزى هو انتو اول مره تشوفوا بعض ولا ايه مالكو متنحين كده
تنتقل عيون روح لسوزى وتقرب عليها وتتجاهل وجود زين 
روح ازاى تسمحي لنفسك ان راجل يلمسك بالشكل دا او حتى يشوفك كده 
تضحك سوزى لزوم الشغل يا عنيا
روح بنفور منها انتى بنى ادمه مقرفه انتى مش متربيه اصلا انتى واحده رخيصه
سوزى نوعا ما الكلام ضايقها هى مش اول مره تسمع كده بس جملتها بالذات وجعتها 
سوزى بضيق اتكلمى عدل يا بتاعه انتى عشان انتى مش اد قلبتى
روح تبصلها بتحدى اللى عندك اعمليه
سوزى ما تلم مراتك يا
زين
زين سوزى من فضلك اطلعى بره دلوقتى
سوزى بزهول انت بتطردنى 
زين بعصپيه مكتومه ترجميها زى ما انتى عاوزه بس المهم اطلعى دلوقتى
تبصلهم سوزى بنرفزه وتطلع يقفل زين الباب ويبص لروح اللى بعدت
عنه وراحت قعدت ع السرير بكل هدوء زين استغرب صمتها شويه متخيلش انها ممكن تاخد الموضوع بهدوء كده يقرب عليها ويدوب هيقعد جنبها تسيبه ولسه هتقوم يمسك دراعها 
زين ثوانى يا روح
روح تزق ايده بنرفزه 
روح بعصپيه ايدك دى متلمسنيش
زين اوك مش هقرب منك بس ممكن تهدى وتقعدى احنا لازم نتكلم
روح معتقدش لازم
زين لا لازم من فضلك اقعدى
تقعد روح زين لسه هيتكلم تقاطعه 
روح ثوانى بس مش كل مره تغلط تقعدنى نفس القعده دى وتقول اى كلام وانا هبله وهصدق واسكت المرادى مش مستحب انك تتكلم 
انا حقيقي مش طايقه منك اى حاجه حتى سماع صوتك مش طايقاه ف لو انت شايف اننا لازم نتكلم يبقي انت المرادى اللى هتسمعنى
يشاورلها بدماغه بمعنى تمام 
روح من ساعه ما جيت وانت عمال تقولى شروط وقوانين ولازم تعملى ولازم متعمليش ولا كأنك اشتريتنى لا وكمان عايش براحتك وع مزاجك ومش مهتم
لحد ومش فارق معاك حد
اصلا وفوق دا كله بيبقي
ليك عين تتكلم وترد وتقوى انت ازاى راضي بنفسك كده ازاى مرتاح وعايش حياتك انت ماشي تدوس ع اى حاجه ف طريقك لدرجه انك عاوز تدوسنى انا كمان بضمير بارد ولا كأنى اله مش بتحس عاوزنى اقولك حاضر ونعم
وامرك مطاع وانت اصلا متستاهلش دا عاوز تفرد سيطرتك وشخصيتك عليا ومش مهم انا او تفكيرى المهم اللى ف دماغك يمشي بتلغى شخصيتى وعاوز تلغى طموحاتى عاوز تكسر جناحتى عشان افضل تحت طوعك طول العمر 
عاوزنى اله مسخره لراحتك وبس شويه تقولى طفله ومش هلمسك وشويه تشدنى وتلمسنى وتبوشنى شويه تتكلم بهدوء وبحنيه وشويه تزعق وتتعصب وتهددنى انا كل دا ساكته ومستحمله عشان ظروف الجوازه قولت واحده واحده هنتعود ونتعامل
لكن بالاسلوب دا وباللى شوفته انهارده انا مستحيل اقدر اتعامل معاك صوتها يبدأ يعلى انت ايه يااخى مش قادر تاخدها بره حتى مش قادر تمشيها دلوقتى احتراما لوجودى للدرجاتى حقارتك وصلتك انك تعمل كده قدامى للدرجاتى انت معډوم الضمير ربنا يهديك يا زين بس يهديك بعيد عنى تقوم تقف وتتنهد بقوه وتبصله طلقنى
زين كل دا بيسمعها وهو مش مستوعب ان الكلام دا طالع منها ازاى بسنها الصغير دا قدرت توجعه
بالشكل دا قدرت تعمل اللى ابوه وامه يأسوا يعملوه كلامها كان بقطڠ ف جسمه كل كلمه سابت ۏجع عميق جواه حس بصغره قدامها 
وانها شخصيه نضيفه مش مناسبه مع قدارته يبصلها وصوت جواه عاوزه يقوم يريبها عشان تحرم تكلمه كده تانى وصوت تانى عاوز يشدها لحصنه ويعتذرلها ويهديها عمال يفكر وكلمه واحده رنت ف ودنه طلقنى طب هو ليه رافض الكلمه دى ليه مش عاوز يسيبها ف حالها ويرجع لحياته الطبيعه ليه المنطق دا بقي مرفوض بالنسباله يقاطع تفكيره روح اللى ربعت ايدها وبصتله بهدوء 
روح ع فكره الموضوع مش محتاج التفكير دا كله
زين انتى اتجننتى صح 
روح لا انا حاليا عقلت بجد احنا مينفعش